Ik heb meer dan 25 jaar gecoacht.
En al die tijd deed ik wat ik altijd deed. Hard werken. Volledig beschikbaar zijn voor de ander. Alles geven en mijn capaciteit om te kunnen werken aan mijn eigen droom, aanpassen op wat er over was naast alles wat er in mijn leven speelde.
Ik noemde het toewijding en passie voor mijn vak.
Maar wat het ook was: mijn groef. Mijn eigen rode draad die ik jarenlang niet als zodanig herkende.
Wat een groef is en waarom je hem niet ziet
Een groef is een patroon dat zo vertrouwd is geworden dat het voelt als wie je bent. Niet als iets wat je doet, maar als iets wat je bent.
Je werkt hard. Je bent er voor iedereen. Je past je aan. Je draagt wat er te dragen valt, ook als het eigenlijk niet van jou is.
Het werkt. Jarenlang. Tot het op een dag niet meer werkt.
Het patroon is over de houdbaarheidsdatum heen. Omdat de situatie veranderd is maar jij nog steeds hetzelfde doet. Of omdat je lichaam signalen aan je geeft die je negeert.
Dat is het moment waarop een groef pijn begint te doen.
Mijn eigen groef
Twee jaar geleden gaf ik mijn zelfstandig ondernemerschap op. Na meer dan 25 jaar. Ik ging in loondienst en er gebeurde precies wat er eerder in mijn leven ook was gebeurd. Niet gezien worden. Niet mee mogen doen. Dezelfde dynamiek, andere mensen, andere omgeving.
Ik ben er snel mee gestopt. Omdat ik het niet meer wílde volhouden en ook niet meer kon. Ik herkende het patroon. En ik wilde die herhaling van zetten niet meer nóg een keer.
Thuis dacht ik: even een maandje niks. Zon. Rust.
Twee weken later, schreef ik de eerste zinnen van mijn vierde boek.
Want zo zit ik in elkaar. Als ik een diepe connectie maak met mezelf, vanuit pijn, niet vanuit gemak, ga ik schrijven. Zodat anderen er iets aan hebben.
Klinkt mooi.
Maar precies dáár zit mijn groef. Hard werken om niet te hoeven voelen. Volledig in beweging blijven zodat de stilte niet te luid wordt.
Ik zag hem pas toen het écht pijn ging doen.
Wanneer een groef zichtbaar wordt
Patronen worden zichtbaar op het moment dat ze niet meer werken.
Je krijgt steeds dezelfde feedback zonder te begrijpen wat er precies bedoeld wordt. Je werk stroomt niet meer. Je bent moe op een manier die je niet kunt verklaren. Je doet wat je altijd deed maar het levert niet meer op wat het vroeger opleverde.
Dat is geen toeval. Dat is een signaal.
Je groef vraagt aandacht. Iets in jou is voor klaar een volgende fase. Een transitie die al een tijdje op je deur staat te kloppen.
Hoe je je groef uitkomt
Een patroon doorbreek je niet door harder te werken. Je doorbreekt hem ook niet door er meer over na te denken, want je kunt niet buiten een verhaal denken waar je middenin zit.
Wat wel werkt: stilstaan. Kijken. De vraag durven stellen: is dit patroon van mij, of is het iets wat ik ooit heb aangeleerd om te overleven?
Dat onderscheid is het begin van alles.
Mijn groef was hard werken om niet te voelen. Die van jou is misschien anders. Maar hij is er. En zolang je hem niet ziet, leidt hij jou, in plaats van dat jij hem leidt.
Herken je dit? In de gratis masterclass laat ik je zien welk verhaal jij over jezelf bent gaan geloven en wat er nodig is om het te herschrijven. Kies een datum en meld je aan.