Echt nodig

Eerlijk gezegd dacht ik dat ik echt heel goed gepakt had voor het bewandelen van het Marskramerpad. Ik had bijna geen kleding meegenomen, want ik zou gaan wassen onderweg. En ja, mijn laptop moest wel mee, want ik wilde erg graag mijn inzichten direct kunnen uitwerken. Toch al gauw twaalf kilo totaal, want 2 liter water én een thermoskan voor thee….. Moet kunnen….

De eerste dag ging prima. Ik heb zelfs blaarloos 30 km rondgedwaald door prachtig landschap en over mooie paden.

Maar tijdens de tweede dag sloeg mijn stemming om. Waarom heb ik mijn laptop mee? En dus ook alle kabels? En twee paar schoenen, is dat nodig? Nee, want op dit paar krijg ik nu toch echt wel blaren. Mijn hemel, wat gaat dat gewicht doorwegen…. En … is het nou echt nodig om een boek mee te sjouwen?

Het Twentse land nodigde mij uit vaker te rusten en zo ontstonden leuke ontmoetingen. Dat dan weer wel.

Ik kwam uiteindelijk na de tweede etappe tot de conclusie dat ik maar één ding echt nodig had en dat is mijzelf. En een tandenborstel. Een setje kleding en bescherming tegen weer en wind. Maar meer niet echt. Of echt niet?

Noodzakelijkerwijs plande ik een rustdag in en ging ik met de trein naar huis. Een onverwacht heerlijke zondag volgde, waarna ik vervolgens met een dagrugzak mijn trektocht vervolgde. Kilootje of vier maximaal op mijn rug. Waarvan 2 liter water. That’s it.

De les die ik hieruit leer is, dat we echt niet veel nodig hebben onderweg. De dagen erna zijn prima verlopen. Zonder al te veel ballast op je rug, wandel je wel zo lekker.

Letterlijk én figuurlijk.

Tot onderweg!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top

Koekje erbij? Om jou de meest waardevolle en optimale ervaring op deze website te geven gebruik ik cookies.
Meer informatie vind je in mijn privacyverklaring.